Pianorecital Jan Michiels

THE REST IS NOISE: LISTENING TO THE 20TH CENTURY Onder de titel 'The rest is noise: Listening to the 20th century', naar het gelijknamige boek van de 'New Yorker' muziekcriticus Alex Ross, voert pianist Jan Michiels ons via eenentwintig stukken mee op reis doorheen de klassieke pianomuziek van de 20ste eeuw. Jan Michiels start zijn recital niet toevallig met één van de Bachbewerkingen van meesterpianist Ferruccio Busoni. Busonis visie zou heel wat 20ste eeuwse pianisten en componisten beïnvloeden. Daarna laat hij ons kennismaken met het Franse impressionisme van Claude Debussy. Hij legde bijzondere impressies vast in vreemde akkoorden en klankkleuren. Onze volgende halte is het expressionisme. Michiels laat ons ervaren hoe componisten in die periode vooral de innerlijke spanningen en vaak duistere kanten van de mens probeerden uit te drukken. In de complexe muziek van Maurice Ravel, Béla Bartok, Sergei Prokofieff en Igor Stravinsky weerklinken dan ook de onstuimige ritmes van de volksmuziek en jazz. Daarnaast introduceert hij natuurlijk ook de Tweede Weense School van Arnold Schoenberg en Anton Webern. Zij rekende in haar muziek af met de heersende tonaliteit door alle twaalf tonen gelijkwaardig te behandelen. Deze twaalftoonsmuziek of dodecafonie klinkt bij een eerste beluistering misschien erg vreemd, maar geeft na een tijdje toch warme emoties prijs. Vooral Webern zal met zijn muziek latere componisten beïnvloeden. Via hem bereiken we dan ook het serialisme van o.a. Bernd Alois Zimmerman, Pierre Boulez, Karel Goeivaerts, Iannis Xenakis en Olivier Messiaen. Als reactie op deze twee stijlen componeerden Conlon Nancorrow, Görgy Ligeti, Görgy Kurtag en Helmut Lachenmann vervolgens muziek met de meest bizarre structuren en klanken. Vooral Ligeti bereikte een breder publiek door zijn soundtracks voor films van Stanley Kubrick (2001: A space Odyssey, Eyes wide shut, The Shining). En zo bereiken we het laatste station. Jan Michiels sluit onze reis af met hedendaagse muziek van Heinz Holliger en de Belg Kris Defoort. Holliger speelt als fluitist muziek van Mozart tot Ligeti en al deze invloeden klinken ook door in zijn eigen composities. Defoort is naast componist bekend als begenadigd jazzpianist aan de zijde van o.m. drummer Jim Black en saxofonist Mark Turner. 1898…Wachet auf, ruft uns die Stimme J.S.BACH/F.BUSONI 1905… L’alborada del gracioso M.RAVEL 1910…des pas sur la neige (uit Préludes I) C.DEBUSSY 1911…Allegro (uit Auf verwachsenem Pfade) L.JANÁCEK 1914…Le Tennis/Le Flirt/Le Tango (uit Sports et Divertissements) E.SATIE 1914…Smanioso (uit Sarcasmen) S.PROKOFIEFF 1919…Piano-Rag-Music I.STRAVINSKY 1923…Walzer (uit op.23) A.SCHOENBERG 1926…Klänge der Nacht/Hetzjagd (uit Im Freien) B.BARTÓK 1936…Variationen opus 27 A.WEBERN 1945…Assez lent/Rythmique/Doux et improvisé (uit Notations) P.BOULEZ (pauze) 1956…Konfigurationen (I,II,III) B.A.ZIMMERMANN 1969…Guero H.LACHENMANN 1974…Le Cossyphe d’Heuglin (uit Des Canyons aux étoiles) O.MESSIAEN 1984…Tango ? C.NANCARROW 1985…Aquariustango/Pas à pas K.GOEYVAERTS 1987…à r(avel) I.XENAKIS 1992…Les Adieux in Janáceks Manier (uit Jatékok) G.KURTÁG 1993…L’escalier du diable (uit Etudes II) G.LIGETI 2000…Praeludium (‘innere Stimme’) (uit Partita) H.HOLLIGER 2007…Indispensable beauty/Deadline dreams (uit Dedicatio) K.DEFOORT (Fotograferen tijdens het concert is niet toegelaten.)

Back to the programme