Bent Van Looy & band
try-out
Tickets
Past
Locatie info
- Starts
- 20:30
- Deuren open vanaf
- 20:00
- Address
- Bavelstraat 35, Rijkevorsel
Hij staat met zijn blote voeten op het asfalt van Los Angeles. Bent van Looy draagt zijn 'volstrekt onfunky opa-pyjama', van rood en blauw katoen, gekocht in Parijs. In zijn rechterhand houdt hij een bosje bloemen van Trader Joe's. Morgen, gisteren, vandaag en de dagen die nog komen gaan, alle tijden zitten in hem gevangen. Het is verleidelijk om hem te zien als een reiziger, iemand die wereldsteden heeft leren kennen om ze vervolgens weer te verlaten. Het is zijn tweede soloplaat, hij staat rechtop, in een schuine wereld welteverstaan, vol klein geluk en grote gevoelens. Hij is naar hier afgereisd met lege handen, zonder demo's, zonder uitgekiend plan. Sommige mensen reizen en verzamelen, anderen reizen en laten ballast vallen. Bent van Looy valt in de tweede categorie. Soms lijkt het alsof de zanger jaren heeft besteed aan vluchten. 'For so long I have been running around in circles, trying to get the better of my shadow.' (uit Wind is Blowing.) 'A dog chasing its tail.' (uit 1000 Deaths.) Jaren van 'cutting corners' (Today and Forever), van 'closing your eyes and playing it cool’ (Little Star) zijn voorbij. Aan het woord is een Bent van Looy die veel heeft afgeschud, maar het belangrijkste heeft behouden. We horen iemand die de behoefte alles te controleren heeft opgegeven, iemand die zich niet meer hoeft te bewijzen. Alle pose, alle geldingsdrang is verdwenen. Bent van Looy staat in zijn pyjama voor u, op blote voeten, met een bosje bloemen. Soms wist hij 's ochtends nog niet wat er 's avonds op tape zou staan. Nooit eerder heeft hij zichzelf en de luisteraar zo vertrouwd. Het gevolg is een album dat gaat over vrijheid. Er waait een aangename wind door de tracks, ook nu weer geproduced door zijn held Jason Falkner, soms zwelt hij aan, soms fluit hij langs de kozijnen, soms is het een zomerbriesje. Pyjama Days is het verhaal van iemand die na vele omzwervingen thuis is gekomen om de mensen te vertellen wat er in de wereld te vinden is. Liefde, verdriet, eenzaamheid, kracht, alles, als je maar goed kijkt. Hij overhandigt ons zijn bloemen en zegt: 'Heb de moed om de deur uit te gaan en een tram te nemen die je nog nooit hebt genomen.' (staand concert)
Hij staat met zijn blote voeten op het asfalt van Los Angeles. Bent van Looy draagt zijn 'volstrekt onfunky opa-pyjama', van rood en blauw katoen, gekocht in Parijs. In zijn rechterhand houdt hij een bosje bloemen van Trader Joe's. Morgen, gisteren, vandaag en de dagen die nog komen gaan, alle tijden zitten in hem gevangen.
Het is verleidelijk om hem te zien als een reiziger, iemand die wereldsteden heeft leren kennen om ze vervolgens weer te verlaten.
Het is zijn tweede soloplaat, hij staat rechtop, in een schuine wereld welteverstaan, vol klein geluk en grote gevoelens. Hij is naar hier afgereisd met lege handen, zonder demo's, zonder uitgekiend plan. Sommige mensen reizen en verzamelen, anderen reizen en laten ballast vallen. Bent van Looy valt in de tweede categorie.
Soms lijkt het alsof de zanger jaren heeft besteed aan vluchten. 'For so long I have been running around in circles, trying to get the better of my shadow.' (uit Wind is Blowing.) 'A dog chasing its tail.' (uit 1000 Deaths.) Jaren van 'cutting corners' (Today and Forever), van 'closing your eyes and playing it cool’ (Little Star) zijn voorbij.
Aan het woord is een Bent van Looy die veel heeft afgeschud, maar het belangrijkste heeft behouden. We horen iemand die de behoefte alles te controleren heeft opgegeven, iemand die zich niet meer hoeft te bewijzen. Alle pose, alle geldingsdrang is verdwenen.
Bent van Looy staat in zijn pyjama voor u, op blote voeten, met een bosje bloemen.
Soms wist hij 's ochtends nog niet wat er 's avonds op tape zou staan. Nooit eerder heeft hij zichzelf en de luisteraar zo vertrouwd. Het gevolg is een album dat gaat over vrijheid. Er waait een aangename wind door de tracks, ook nu weer geproduced door zijn held Jason Falkner, soms zwelt hij aan, soms fluit hij langs de kozijnen, soms is het een zomerbriesje.
Pyjama Days is het verhaal van iemand die na vele omzwervingen thuis is gekomen om de mensen te vertellen wat er in de wereld te vinden is. Liefde, verdriet, eenzaamheid, kracht, alles, als je maar goed kijkt. Hij overhandigt ons zijn bloemen en zegt: 'Heb de moed om de deur uit te gaan en een tram te nemen die je nog nooit hebt genomen.'
(staand concert)