Briskey

Voor diegenen die het nog niet doorhebben, dan maar even expliciet: Briskey is topklasse, made in Ghent. (Het Nieuwsblad) Met before_during_after slaat briskey een nieuwe richting in. Weg zijn de frivole latin-beats, de jaren 30 bigbandsamples, de vrolijke blazers en de dansbare songs. Op zijn nieuwe cd klinkt briskey donkerder, trager en slepender en heeft de muziek een nog hoger soundtrack-gehalte. Sferisch, filmisch, melancholisch, maar ook stimulerend, pulserend en dynamisch: dat zijn de sleutelwoorden. Muziek als verleiding, eens te meer. Gert Keunen ademt muziek. Zozeer zelfs dat hij er op de meest uiteenlopende manieren mee bezig is. Hij heeft immers al vele muzikale wateren doorzwommen. Vroeger werkte hij als journalist (De Morgen, De Standaard, Gonzo Circus), platenmanager (Zomba/ Rough Trade) en concertprogrammeur (Vooruit), en schreef hij standaardwerken over popmuziek (Surfing On Pop Waves en Pop! Een Halve Eeuw Beweging). Momenteel verdeelt hij zijn tijd met doceren en doctoreren over muziekgeschiedenis, muziekindustrie en muzieksociologie (Rockacademie Tilburg, Rits Brussel, PHL Music Hasselt), en uiteraard zijn eigen muziek. Het briskey-verhaal start ergens aan het einde van de 20ste eeuw. Na jaren gitaar te hebben gespeeld in weinig zeggende rockbands en meer tot de verbeeling sprekende avant-jazzformaties (met onder andere Johan De Smet en Peter Vermeersch), begint Gert Keunen zelf muziek te schrijven. Gewapend met een Atari-computer en een oude versie van Cubase ontdekt hij de kracht van elektronische beats en samples. Zo kon hij in 2000, eerder toevallig, een track van Groove Armada remixen en daarna bestigde hij met drie maxi’s zijn muzikaal alter ego briskey. Die maxi’s werden meteen opgepikt door top-dj’s als Rush Dewberry en Gilles Peterson. Het debuutalbum Cucumber Lodge toonde eind 2003 zijn synthese van jazz en elektronica, van live-instrumenten en samples en kon rekenen op een massale persbelangstelling. Een nominatie voor de Zamu Awards volgde en VRT-programma’s als Terzake en Man Bijt Hond gebruikten briskey als achtergrondmuziek. Bovendien werden tracks uit het album gelicenseerd voor compilaties in Nederland, Duitsland, Frankrijk (de bestseller Saint Germain Des Prés Café!), Portugal, Griekenland, Italië tot zelfs Brazilië en Taiwan. Sinds de release van Cucumber Lodge stond een ‘tweede’ briskey op: de live-band. Gerenommeerde muzikanten als Bart Maris (Flat Earth Society, Moker), Nicolas Roseeuw (sax, Dolfijntjes), Isolde Lasoen (Daan, Billie King) en Dorona Alberti (Gare Du Nord) brengen de muziek op het podium tot leven, gaan het duel aan met samples en beats en voegen een sterke nieuwe dimensie en een vibrerend jazzgevoel aan de muziek toe. Die live-elementen kregen een belangrijke rol in de tweede cd Scarlett Road-house (2006) De muziek werd minder ‘lounge’, was steviger en harmonisch rijker, en kreeg bigbandsamples uit de jaren dertig als rode draad. Organisch en dansant, zo bleek ook uit tal van concerten. De briskey live-band speelde intussen in belangrijke clubs en prestigieuze festivals in België (Ancienne Belgique, Vooruit, Blue Note Festival), Nederland (North Sea Jazz), Italië (Arezzo Wave, RomaEuropa Festival) en Frankrijk (Jazz Sous Les Pommiers). In 2007 stelde een Japanse platenfirma zowaar een eigen Briskey-compilatie samen.

Terug naar het programma